موزه ای به نام پارک گولحانه

کمتر پارکی در دنیا پیدا میشود که بتوان به آن آثار باستانی یا حتی موزه گردشگری  لقب داد . اما پارک گولحانه استانبول  از این امر مستثناست و به واقع یکی از زیباترین آثار قدیمی شهر میباشد که با زیبایی طبیعی و اعجاب انگیز خود در همه فصول سال چشم نواز است .
این پارک در منطقه سلطان احمد فعلی و در طول تپه ی کوچکی بین سرای بورنو ( Sarayburnu )، کاخ توپکاپی و چیزمه کاپیسی( Çizme Kapısı ) امتداد پیدا کرده است. علت نامگذاری آن هم پرورش گلهای زیبا بخصوص بوته های گل رز در این حیاط بزرگ کاخ توپکاپی بوده است.

قبل از دوران عثمانی ، در عصر بیزانس در این محل  انبار های نظامی قرار داشتند  و نزدیک بودن صومعه ی جورجیوس و چشمه ی مقدس به این مکان ، نشان میدهد که شاید پارک گولحانه مکان متبرکی بوده است. اما سلطان محمد فاتح با ورود کشتی هایش به این سرزمین سرنوشت جدیدی را برای قسطنطنیه رقم زد . او با شناسایی استراتژیک این محل فورا” دستور ساخت و ساز  در اطراف سرایبورنو را داد و حتی  عمارت کاشی کاری شده  Çinili Köş به دستور مستقیم او ساخته شد . با روی کار آمدن سلاطین جدید عثمانی ، بناهای جدیدی مانند  عمارت مروارید ( İncili Köşk )، کاخ تابستانی  اسحاقیه ( Ishakiye Kasrı )، عمارت مرمر ( Mermer ) و عمارت گولحانه ایجاد شدند .  این پارک در واقع حیاط بیرونی قصر توپکاپی بوده که مردم عادی اجازه ورود به آن را نداشتند و بانوان حرمسرا و درباریان در آن به گردش میپرداختند .عشقهای زیادی در این پارک شکل گرفت و فرمانهای زیادی در زیر آلاچیقهای آن امضا شد ، اما در اواخر امپراتوری عثمانی ، زمانیکه کاخ توپکاپی شکوه و عظمت معنوی خود را از دست داد و کاخ دلمه باغچه مورد عنایت سلاطین قرار گرفت،  باغ گولحانه هم از رونق افتاد؛ عمارت ها تخریب و حتی درختان از ریشه کنده شدند.

سپس در سال ۱۸۳۹ حکومت عثمانی دوباره این پارک را به عنوان مکانی برای اعلام اصلاحات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی اش انتخاب کرد و در تمام این مدت سلطان عبدالمجید از قصر گولحانه ( Gülhane Kasrı ) نظاره گر همه ی اتفاقات بود. پس از آن در سال های ۱۸۸۰، عبدالمجید دوم این پارک را مناسب ترین مکان برای تاسیس اولین موزه ی بزرگ استانبول دانست  اما متاسفانه این امر انجام نشده و بعد ها با تحلیل رفتن قدرت حکومت عثمانی، این باغ زیبا به حال خود رها شد.

در  ۲۴ نوامبر ۱۹۲۸ ، آتاتورک در همین پارک بر روی یک تخته سیاه برای اولین بار با دستخطی خوانا الفبای لاتین را به مردم معرفی کرد. در همان روز به آتاتورک لقب “معلم ارشد” داده شد و در واقع روز معلم در ترکیه در پارک گولحانه شکل گرفت .

این پارک وسیع ، به دلیل قرار گرفتن در شبه جزیره ی تاریخی ای که قلب تپنده ی شهر استانبول است ، در کنار خلیج شاخ طلایی، یکی از مکان های اصلی اجتماع و بازدید عموم بوده و از سال ۱۹۱۲ در های پارک به روی عموم باز شده است  و  از آن زمان تا کنون همیشه مملو از مردمی بوده است که به منظور پیکنیک یا حضور در کنسرت های عمومی رایگان در آن دورهم جمع میشده اند . در سال ۱۹۲۶ نیز مجسمه ای از آتاتورک، ساخته ی هاینریش کریپل ( Heinrich Krippel ) در پارک بر افراشته شد. قدیمی ترین ستون منتسب به دست سازه های بشر به نام ” ستون گوتیک ” نیز در این منطقه قرار دارد .

در گذشته این پارک شامل مکان های تفریحی، کافه ها و زمین های بازی میشده و باغ وحش کوچکی نیز داخل آن قرار داشت. اما در سال های اخیر تحت نوسازی گسترده ای قرار گرفته و  حذف باغ وحش، شهر بازی و زمین های پیک نیک باعث افزایش فضای باز پارک شده است . مسیر های پیاده روی ساخته شدند و حوض بزرگ به سبک مدرن نوسازی شد. با این اصلاحات ، پارک چشم انداز طبیعی اش را دوباره باز یافت و درخت های بلوط و گردو که قدمتشان به سال های ۱۸۰۰ بازمیگردد بار دیگر قابل مشاهده شده اند. اوایل آوریل  ( اواخر فروردین )  این پارک غرق در گلهای لاله ی رنگارنگ است و زیبایی جادویی آن هر بیننده ای را شگفت زده میکند .

به علاوه ، موزه ی تاریخ علوم و فنون اسلامی در ضلع غربی پارک در مکان اصطبل های سابق کاخ توپکاپی قرار گرفته است. این موزه در می ۲۰۰۸ توسط نخست وزیر  آن زمان ترکیه، رجب طیب اردوغان افتتاح شد. موزه شامل ۱۴۰ نسخه از اختراعات مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، شیمی، نقشه برداری، فیزیک نور، داروسازی، معماری، فیزیک و امور جنگی متعلق به قرون ۸ تا ۱۶ میباشد.

در کنار این موزه کافی شاپ و رستوران زیبایی نیز برای پذیرایی از عموم قرار دارد . انتهای این پارک به کنارهء بسفر میرسد . به شما پیشنهاد میکنیم حتما” سری به این پارک بزنید . از هرجای استانبول میتوانید خود را با تراموا به ایستگاه سلطان احمد رسانده و ۵۰ متر پایینتر از موزه ایاسوفیه  به گشت و گذار در این پارک زیبا بپردازید .

ساعات کاری پارک از ۸٫۳۰ صبح تا ۸ شب می باشد